Het is nog net geen topsport om een bad te nemen. Uitgebreid neem ik er de tijd voor. Ik mik de juiste temperatuur op iets te warm om in te baden, want het koelt wel af terwijl het bad volloopt.
Geurend badschuim erin en dan ga ik alvast zitten in dat bodempje lauw water. Met de handdouche maak ik mijn haren nat. Oei, iets te heet. Even iets bijregelen. De shampoo die ik gebruik schuimt niet, dus neem ik een extra portie en was mijn haren, terwijl ik steeds de handdouche van de kraan - voorbij mijn voeten - af moet nemen.
Wanneer ik mijn schuimloze haren uitspoel, tast ik opnieuw naar de shampoo en herhaal het hele ritueel. Hoera, er komt wat schuim.
Intussen is het bad halfvol (positief gezegd), als ik mijn haar weer uitspoel. Mijn ogen prikken geweldig als ik het etiket bekijk of ik toevallig niet een conditioner gebruikte in plaats van shampoo, iets wat me eerder overkwam. Daarom maken de fabrikanten de uiterlijke verschillen ook zo klein mogelijk. Uitspoelend zie ik met de shampoo ook het badschuim verdwijnen. Ik pak de washand en een groot stuk zeep en ga liggen in dat bad, omdat mijn schouders en rug nu wel erg koud zijn. Het bad is te kort, want óf mijn voeten, óf mijn opgetrokken knieën worden paars van de kou. In beide gevallen blijven mijn borsten bovendrijven, omdat het bad ook te ondiep is.
Omdat het bad veel te smal is, wring ik me linksom, zodat ik met de washand rechts wat rug kan wassen. Terugdraaiend puf ik even uit en draai me vervolgens rechtsom om links wat rug te kunnen inzepen, ofschoon alle zeep van de washand spoelt zodra die in het water komt. Steunend op voeten en schouders druk ik mijn buik omhoog zodat daar wel degelijk wat zeep komt. Om mijn onderrug en onderbuik te kunnen wassen met zeep ga ik maar staan, om vervolgens weer te gaan liggen met mijn voeten boven, want mijn knieën werden blauw.
Mijn benen was ik, zoals je dat in films ziet. Het laatste restje badschuim drijft ergens bij mijn enkels en met benen en voeten haal ik het schuimwolkje naar me toe. Met één been in de lucht, veel zeep op de washand, was ik het been als een filmster. Dat is zowat het enige van het bad ritueel wat in een film kan. De rest is onelegante gymnastiek. Juist voor het tweede filmsterrenbeen klaar is hoor ik het badwater weglopen in de overloop van het bad. Vol is vol. Kraan dicht en eindelijk relaxen in het snel afkoelende water en dromen van de champagne die in bad gedronken kan worden? Of stop eruit en afspoelen. Ik besluit dat laatste. Ik rek me voor het laatst uit naar de handdouche en trek meteen de stop uit het bad. Zittend met de handdouche spoel ik mijn haren nogmaals uit en laat nog wat van het warme water over mijn afgekoelde bovenlijf lopen. Ik hijs me omhoog, spoel me verder af en druk de kraan dicht.
Met een ruwe handdoek droog ik eerst mijn haar wat en wrijf me daarna verder droog. Een restje schuim en wat losse haren blijven venijnig achter.
Ik klim uit het te korte, te smalle, te ondiepe Franse bad, pak wat closetpapier om de haren mee te verwijderen, spoel de zeepresten weg en droog mijn voeten, waarna ik het bad schoonmaak. Ziezo, nu nog de föhn om mijn druppelende ragebol te fatsoeneren, lotion om mijn huid te hydrateren, na al die milde zeep en iets om mijn haren te beschermen tegen de hitte van de föhn. Na precies veertig minuten ben ik verkwikt en aangekleed terug in de kamer waar mijn man vraagt of ik een dutje heb gedaan. Ik zal er misschien relaxt hebben uitgezien maar ik zeg hem: “nee hoor, ik heb even gesport”.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten