Jaren geleden schreef ik een blog over Ruitenvrouw, dat ik me aan haar verwant voel, doordat zij niet zo op de voorgrond treedt als Schoppen-, of Hartenvrouw, maar stilletjes haar slagen en punten voor me binnenhaalt. Ik had een pentekening van haar gekocht in het museum in Turnhout en die siert nog altijd onze woonkamer.
We hebben meerdere stokken kaarten. Onze kinderen gaven ons kaarten cadeau. Geen willekeurige stokken. Op iedere kaart een foto. Op alle azen een familiefoto, op alle heren kijkt zoonlief ons aan, de dame is onze ernstig kijkende dochter en de boer was gereserveerd voor onze schoonzoon, een echte heer. Voor de twee jokertjes werd voor het ene, het hondje van onze dochter gezet en ons hondje werd op de andere voor joker gebruikt, wat dan weer klopt. Maar dan.
Op bezoek in Florence, kopen we twee gelijke stokken kaarten met daarop de highlights van de prachtige stad. Een souvenir door eeuwen; de jaren van De Medici's ten top, zou je denken.
Op de vier azen de mooiste gebouwen; de heren natuurlijk de belangrijke marmeren beelden; idem de vrouwen en dan ben ik benieuwd naar de boeren en de overige kaarten. Ze zijn heel luxe verpakt. Thuis kaarten we en zien dat alleen de prentjes, prentjes hebben.
Schoppenaas heeft geen monument en geen gebouw. Een portaal met twee verschillende beelden. Op Hartenaas staat onder een houtsnede van een doop gedrukt: Dal Negro, Treviso. Dat blijkt de kaartenfabriek te zijn. Ruitenaas heeft geen gebouw maar wel het beroemdste monument dat er bestaat. David met zijn perfecte lichaam uit één brok marmer gehouwen door Michelangelo. Ik maakte een foto van het beeld toen ik aan de voet van de sokkel stond op het Piazza della Signoria. Dit beeld is weliswaar een kopie, maar perfect. Het origineel staat binnen in het museum.
Op Klaverenaas staat het beeld van een gevleugeld paard (Pegasus) in de tuinen van Boboli. Geen gebouw, wel een monument te noemen.
Drie van de vier koningen kunnen naar de azen vanwege de gebouwen. Ruitenkoning verhuist naar de vrouwen, ofschoon dat vrouwenbeeld alleen van achteren te zien is! Toren van het Campenile di Giotto, op Hartenkoning, daarvan ook de Dom van Florence op Schoppenkoning, op Klaverenheer dezelfde opname vanuit de verte met rechts het imposante, uit wit met groen marmer opgetrokken Baptisterium. David had ook bij de koningen gekund. Ik had minstens het beeld van Dante als heer op het kaartspel willen zien. Hier is niet echt over nagedacht, want spelen met ruiten heer als Dante is heerlijk als je kunt winnen, want Dante Alighieri kijkt vanuit zijn hoge marmeren sokkel op je neer, alsof hij je graag wil vermorzelen. Zwaaiend met zijn omslagdoek jaagt hij iedere toerist van zich weg. Ik bewonder het chagrijn alleen vanwege zijn driedelige "Goddelijke Comedie", over de hel, het vagevuur en de hemel.
Met de vrouwen van het kaartspel is het nog veel slechter gesteld. Schoppenvrouw kreeg een onbekende ingang met bogen van de kaartenmaker, die foto moet helemaal vervangen worden, Schoppenboer ook zo'n vage toren. Hartenvrouw laat een spitse toren zien en eentje met kantelen. Hartenboer ook zo'n opname. Ik ken ze niet. Klaverenvrouw heeft Ponte Vecchio over de Arno, maar onherkenbaar; Klaverenboer dezelfde brug ook heel vaag. Die kaarten moeten naar de azen. En dan zit met ontbloot bovenlijf Ludovico di Giovanni de Medicis, telg van de rijkste families ooit, als een ruitenboer op een brede sokkel, terwijl hij als leider van de "Bande Nere" wel als heer mocht worden afgebeeld; hij overleed in het harnas toen hij achtentwintig jaar was.
Maar met Ruitenvrouw is het helemaal armoe troef.
Volgens een zoekopdracht is het beeld op de foto van ruitenvrouw, een David dat staat op paleis Palazzo Vecchio. Dat beeld is echter nep. Hij is slungelig, lelijk, lijkt een doornen kroon op te hebben en staat er, voor een model, erg sloom bij. Deze vreselijke foto drukten ze af als Ruitenvrouw, zodat ik ze iedere kaartronde met plezier op het hoopje gooi en zeg dat ik dieje lilleke vent niet in mijn handen hoef te houden.
Er zijn vrouwen genoeg in die een beeld moeten hebben. De heilige maagd Maria die geschilderd is in de Via Dante Alighieri kan op Schoppenvrouw. op Hartenvrouw de Italiaanse wetenschapper en Nobel prijswinnaar voor Geneeskunde en Fysiologie Rita Levi-Montalcini. Ruiten-vrouw komt toe aan Sofia Loren en die hoeft geen verduidelijking. Margherita Hack tenslotte, de in Florence geboren astrofysica, moet een beeld krijgen dat wordt gefotografeerd voor Klaverenvrouw. Ze was 91 jaar toen ze overleed in 2013.
Met ieder kaartspel met deze toeristenrommel, vraag ik me hoe moeilijk het is speelkaarten te maken in Florence. Wat betere foto's en je kunt erover nadenken om van een aas geen paard te maken, van heren geen vrouw, van boeren geen heer en van vrouwen geen vage gebouwtjes of een donker portaal en zeker van Ruitenvrouw, ginne lilleke vent.
